Bir Yeryüzü Tanığı

(via ahead)

şişenin dibini görmeli insan, umutlarını öldürmeli. yaşarken gömülmeli insan ama sevdiğini başkasıyla görmemeli.

“Kaybetmek değil bu aramızda ki ilişki.
Yitip gitmek, zamanla erimek…”

“Senin güzelliğin yaradanın zerafetinden,
Benim yorgunluğum dünyanın sefaletinden.”

gittiğin geceden sonra sabahlara ulaşamadım
gecede kaldım ben

her gün geçtiğim caddeden karşıya geçerken, arabanın altında kaldı ruhum.
kim bilir
belki bir gün
o caddede bedenimi de kaybederim.

ey istanbul;
bıktım,
iliklerimden, gömlek ceplerime kadar sızan bu allahsız yağmurundan.

Sen yokken;
Ruhum fakir
Yüreğim yoksul
Yüzüm sonbaharlaşır.
Ki sonbahar kimsesizliğin mevsimi,
Sensizliğin sessiz yalnızlığıdır.